Βρίσκεστε εδώ: Αρχική ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ Επιχειρηματικότητα Στάδιο 3: Έρευνα προϊόντος Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: επιχείρηση
17 Ιούνιος 2014 Franchise

Τί είναι το franchise

Το franchise (δικαιόχρηση ή δικαιοχρησία) είναι η παροχή σε ιδιώτες (δικαιοδόχους, franchisees) της πνευματικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας μιας δικαιοπαρόχου εταιρείας (franchisor), με σκοπό να επεκτείνει το δίκτυο καταστημάτων της. Στηρίζεται στην τάση του αγοραστικού κοινού να προτιμά, συνήθως, τα επώνυμα προϊόντα που εγγυώνται μια σταθερή ποιότητα.

Το κέρδος των συμβαλλόμενων πλευρών είναι αμοιβαίο. Ο μεν δικαιοπάροχος αυξάνει τις πωλήσεις και λαμβάνει τα δικαιώματα χρήσης του εμπορικού σήματός του από τρίτους. Ο δε δικαιοδόχος αποκτά τη δική του επιχείρηση με την τεχνογνωσία και το δίκτυο πελατών μιας γνωστής επωνυμίας. Τούτο προϋποθέτει, βέβαια, ότι ο franchisor έχει ήδη εκπονήσει μια εμπεριστατωμένη έρευνα αγοράς, μέσω εξειδικευμένων εταιρειών. Ο ιδιώτης δεν έχει συνήθως την οικονομική δυνατότητα να πράξει αναλόγως, οπότε περιορίζεται σε όσα στοιχεία υπάρχουν διαθέσιμα στα επιμελητήρια και τις επαγγελματικές ενώσεις. Τέλος, η δικαιόχρηση παρέχει ευκαιρίες συνεχούς εκπαίδευσης του δικαιοδόχου και του προσωπικού του, ώστε να αποφεύγονται λάθη σε κρίσιμους τομείς για την επιχείρηση. Η μέθοδος του franchise είναι, λοιπόν, κατάλληλη για μικρομεσαίους επενδυτές που δεν έχουν περιθώρια μεγάλου ρίσκου και χρειάζονται την υποστήριξη μιας ισχυρής επωνυμίας.

Από την άλλη πλευρά, ο επιχειρηματίας, εκτός από την καταβολή των διαρκών δικαιωμάτων και της διαφημιστικής συμμετοχής, είναι υποχρεωμένος να ακολουθεί τις πολιτικές του δικαιοπαρόχου, χωρίς δυνατότητα ελιγμών. Για παράδειγμα, ο franchisee δεν δικαιούται να συνάψει –κατά τη γνώμη του- επωφελείς συμφωνίες με προμηθευτές, διότι αυτοί επιλέγονται από την κεντρική διοίκηση του δικτύου.

Δεν είναι εύκολη η απάντηση στο δίλημμα «franchise ή ανεξάρτητη επιχείρηση», αν ο ενδιαφερόμενος δεν ξέρει τι του ταιριάζει. Σε αρκετές περιπτώσεις είναι, ωστόσο, διακριτοί οι ρόλοι του καθενός στην αγορά. Η ανεξάρτητη επιχείρηση είναι για μοναδικά προϊόντα ή exclusive πελάτες, ενώ το franchise τυποποιημένα, επώνυμα προϊόντα στο αγοραστικό κοινό, καθώς και αναγνωρισιμότητα, σταθερότητα και υποστήριξη στον δικαιοδόχο. Η τελική επιλογή εξαρτάται από τους στόχους και τις προσδοκίες του κάθε επαγγελματία.

Κριτήρια επιλογής franchise

Αν καταλήξετε ότι σας ταιριάζει το μοντέλο της δικαιοχρησίας (franchise), θα επιλέξετε την επωνυμία με τους πλέον συμφέροντες όρους. Ακολουθούν ενδεικτικές ερωτήσεις προς τους υπεύθυνους των δικτύων franchise που θα κρίνουν σε σημαντικό βαθμό τις αποφάσεις σας:

  1. Γενικές προϋποθέσεις που θέτει η εταιρεία για την ανάληψη του franchise.

  2. Στην προσφορά του δικαιοπαρόχου συμπεριλαμβάνεται ΦΠΑ;

  3. Ύψος δικαιώματος εισόδου (entry fee).

  4. Ύψος αρχικού κεφαλαίου.

  5. Ποια έξοδα καλύπτει το αρχικό κεφάλαιο (αρχική επένδυση); Περιλαμβάνεται το κατασκευαστικό κομμάτι και ο εξοπλισμός;

  6. Κόστος εξοπλισμού εφόσον δεν καλύπτεται από το αρχικό.

  7. Λειτουργικά κόστη –μισθοδοσία υπαλλήλων.

  8. Εκτίμηση χρόνου απόσβεσης επένδυσης.

  9. Ύψος διαρκών δικαιωμάτων (royalties) δηλ. ποσοστά που καταβάλλονται στον δικαιοπάροχο.

  10. Τα παραπάνω ποσοστά υπολογίζονται επί των κερδών ή επί του τζίρου;

  11. Ποιο το ποσοστό συμμετοχής στη διαφημιστική προβολή; Τί είδους και πόσο συχνές καμπάνιες πραγματοποιούνται;

  12. Τί αποτελέσματα έχει φέρει ως τώρα η διαφήμιση;

  13. Υπάρχει δυνατότητα χρηματοδότησης με τη μέθοδο leasing;

  14. Ποια από τα παρακάτω παρέχονται:

    (α) Αρχική εκπαίδευση,
    (β) Συνεχής επιμόρφωση για επέκταση – νέες λειτουργίες,
    (γ) Εγχειρίδιο λειτουργίας;
  15. Δίνεται αποκλειστικότητα περιοχής, δηλ. μόνο ένα κατάστημα της αλυσίδας σε κάθε περιοχή;

  16. Πώς ορίζεται μια περιοχή; Ποια είναι η ελάχιστη απόσταση που χωρίζει δυο μαγαζιά της ίδιας αλυσίδας. Αυτή υπολογίζεται ανάλογα και με την αγοραστική κίνηση της εκάστοτε περιοχής;

  17. Πώς αντιμετωπίζεται ο ανταγωνισμός από ίδιου είδους μαγαζιά;

  18. Πόσα άτομα είναι το ελάχιστο απαιτούμενο προσωπικό ανά κατάστημα;

  19. Κατά μέσον όρο πόσοι υπάλληλοι απασχολούνται σε κάθε κατάστημα;

  20. Η παράδοση της επιχείρησης γίνεται «με το κλειδί στο χέρι» (έκδοση άδειας από τον δικαιοπάροχο για λογαριασμό του δικαιούχου);

  21. Είναι απαραίτητη η απασχόληση του franchisee;

  22. Σε ποιο ύψος ανέρχεται το καθαρό κέρδος της εταιρείας ανά κατάστημα;

  23. Ποιο το μέσο καθαρό κέρδος των franchisee;

  24. Υπάρχουν πιλοτικά καταστήματα; Αν ναι, πόσα;

  25. Πόσα franchise σε λειτουργία υπάρχουν;

  26. Υπάρχουν franchise που έκλεισαν; Αν ναι, γιατί;

  27. Σε ποιες περιοχές υπάρχει έλλειψη καταστημάτων της συγκεκριμένης αλυσίδας;

  28. Σε ποιες περιοχές υπάρχει χαμηλότερος ανταγωνισμός;

  29. Τί θεωρούν επιτυχία για το συγκεκριμένο κατάστημα (προσδοκώμενος τζίρος – κέρδη);

  30. Στοιχεία για τη ζήτηση και τον ανταγωνισμό στις περιοχές για τις οποίες ενδιαφέρεστε.

  31. Ο δικαιοπάροχος ασχολείται με e-shop ή χονδρική (ώστε να λειτουργεί ανταγωνιστικά προς τους δικαιοδόχους);

  32. Ζητήστε ή πραγματοποιήστε επίσκεψη σε υπάρχοντα καταστήματα της αλυσίδας.

  33. Ο δικαιοδόχος έχει την υποχρέωση αγοράς προμηθειών ανά τακτά χρονικά διαστήματα ασχέτως κατανάλωσης;

  34. Ο δικαιοδόχος έχει την υποχρέωση ανανέωσης εξοπλισμού ανά τακτά χρονικά διαστήματα; Ποιόν επιβαρύνει;

  35. Υπάρχει ευελιξία στις επιλογές προμηθευτών;

  36. Πώς μεριμνάτε για την ποιότητα και την τυποποίηση των προϊόντων;

  37. Υπάρχει υποστήριξη από τον δικαιοπάροχο σε περίπτωση αποτυχίας;

  38. Ποιες είναι οι υποχρεώσεις του franchisee, αν κλείσει το κατάστημα;

  39. Πόσο σχετικός είναι ο δικαιοπάροχος και η ομάδα του με το αντικείμενο, ώστε να καθοδηγήσουν επακριβώς τον franchisee;

  40. Η τιμή προϊόντος είναι ανταγωνιστική προς αντιπάλους;

  41. Ποιος επιλέγει το ακίνητο που θα στηθεί το μαγαζί;

  42. Ποια είναι τα κριτήρια επιλογής του ακινήτου;

  43. Ποιο είναι το ελάχιστο χρονικό διάστημα που πρέπει να διατηρείται το μαγαζί σε λειτουργία, ασχέτως κερδών;

17 Ιούνιος 2014 ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Επιλογή νομικής μορφής

Η νομική μορφή της επιχείρησης εξαρτάται από τον αριθμό των ιδρυτών / διοικούντων (εταίρων), το ύψος του αναμενόμενου τζίρου και τη δομή της. Οι συνήθεις μορφές είναι οι παρακάτω:

Προσωπική επιχείρηση (Ο ιδρυτής, ο ιδιοκτήτης και ο διαχειριστής είναι το ίδιο πρόσωπο.)

Διοίκηση:

Διαχειριστής

Ευθύνη Διαχειριστή:

απεριόριστη

 

Επιτρέπει μεγάλη ευελιξία στις αποφάσεις.

Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία (Ι.Κ.Ε.)

Διοίκηση:

Συνέλευση Εταίρων, Διαχειριστής

Ελάχιστο κεφάλαιο ίδρυσης:

1€

Ευθύνη Διαχειριστή:

απεριόριστη

Διάρκεια:

12 έτη

Ομόρρυθμη Εταιρεία (Ο.Ε.)

Διοίκηση:

Γενική Συνέλευση, Διαχειριστής

Ελάχιστο κεφάλαιο ίδρυσης:

-

Ευθύνη εταίρων:

αλληλέγγυα και απεριόριστη

 

Ιδρύεται από τουλάχιστον δύο φυσικά ή νομικά πρόσωπα.

Ετερόρρυθμη Εταιρεία (Ε.Ε.)

Διοίκηση:

Γενική Συνέλευση, Διαχειριστής

Ελάχιστο κεφάλαιο ίδρυσης:

-

Ευθύνη ομόρρυθμων εταίρων:

αλληλέγγυα και απεριόριστη

Ευθύνη ετερόρρυθμων εταίρων:

περιορισμένη

 

Ιδρύεται από τουλάχιστον δύο φυσικά ή νομικά πρόσωπα.

Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης (Ε.Π.Ε.)

Διοίκηση:

Γενική Συνέλευση, Διαχειριστής

Ελάχιστο κεφάλαιο ίδρυσης:

18.000€

Ευθύνη μετόχων:

περιορισμένη

Διάρκεια:

ορισμένη

Περιορισμοί:

απαγόρευση κυρίως τραπεζικών, ασφαλιστικών, χρηματιστηριακών και αθλητικών δραστηριοτήτων

Υποχρεώσεις:

συγκεκριμένοι όροι δημοσιότητας

 

Ιδρύεται και από τουλάχιστον ένα φυσικό πρόσωπο ή μια ήδη υπάρχουσα Ε.Π.Ε.

Ανώνυμη Εταιρεία (Α.Ε.)

Διοίκηση:

Γενική Συνέλευση των Μετόχων, Διοικητικό Συμβούλιο

 

Ελάχιστο κεφάλαιο ίδρυσης:

60.000€

 

Ευθύνη μετόχων:

περιορισμένη

 

Διάρκεια:

50 έτη

 

Υποχρεώσεις:

αυστηροί όροι δημοσιότητας

 

Υπάρχει, επίσης, η δυνατότητα ίδρυσης εταιρείας εκτός Ελλάδος, είτε εντός είτε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια τέτοια λύση παρέχει το πλεονέκτημα ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα δεν υπόκειται σε ένα άδικο και ασταθές φορολογικό καθεστώς. Από την άλλη πλευρά, από τα περισσότερα κράτη απαιτείται η μόνιμη διαμονή ή η απόκτηση τραπεζικού λογαριασμού στην έδρα της επιχείρησης. Η έναρξη επιχειρηματικής δραστηριότητας σε κράτος διαφορετικό από αυτό που διαμένει ο ενδιαφερόμενος είναι περίπλοκη διαδικασία. Το κόστος της (αμοιβές λογιστών, γραφειοκρατικά έξοδα) είναι απαγορευτικό για εταιρείες που αναμένεται να έχουν κέρδη κάτω των 100.000€.

Έναρξη επιχείρησης

Οι διαδικασίες έναρξης μιας επιχείρησης διαφέρουν ανάλογα με τον κλάδο και τη νομική μορφή της. Επειδή οι είναι αρκετά πολύπλοκές, η ενδεδειγμένη λύση είναι να ζητήσετε τη συνδρομή ενός λογιστή και ενός δικηγόρου. Εκείνοι θα κατευθύνουν υπεύθυνα τις ενέργειές σας και θα σας προφυλάξουν από ενδεχόμενα σφάλματα. Σε γενικές γραμμές, πάντως, τα στάδια που ακολουθούνται είναι τα εξής:

1. Εγγραφή της επιχείρησης στο οικείο επιμελητήριο και στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.)

2. Εγγραφή της επιχείρησης στον οικείο ασφαλιστικό φορέα (συνήθως ΟΑΕΕ)

3. Έκδοση άδειας εγκατάστασης και λειτουργίας

4. Έκδοση άδειας ασκήσεως επαγγέλματος

5. Έκδοση ειδικών αδειών (π.χ. υγειονομικές, περιβαλλοντικές)

6. Συναλλαγές με την εφορία:

- Δήλωση έναρξης επιτηδεύματος

-Έκδοση Αριθμού Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ) επιχείρησης

-Θεώρηση βιβλίων επιχείρησης

7. Ασφαλιστική κάλυψη

8. Κατοχύρωση σήματος

Η γραφειοκρατία είναι ένα μεγάλο αγκάθι για όλες τις εταιρείες, για αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη ως ανασταλτικός παράγοντας, που επιφέρει απώλεια χρόνου και κεφαλαίου.

17 Ιούνιος 2014 ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Βασικά οικονομικά μεγέθη

Φτάνοντας στα τελικά στάδια διαμόρφωσης της επιχειρηματικής ιδέας σας, θα υπολογίσετε τα οικονομικά μεγέθη της μελλοντικής επιχείρησής σας, αξιοποιώντας τα δεδομένα που έχετε ήδη συλλέξει. Οι πρώτες οικονομικές παράμετροι που καλείστε να εκτιμήσετε είναι οι εξής:

α. Αριθμός δυνητικών πελατών μέγεθος αγοράς (σε πληθυσμό ατόμων) ποσοστό (επί τοις %) αγοραστών που πιθανώς να προσελκύσετε. Αξιοποιήστε τα συμπεράσματα της έρευνας αγοράς και της ανάλυσης ανταγωνισμού, χωρίς να είναι δυνατός ο ακριβής προσδιορισμός αυτού του ποσοστού.

β. Έσοδα = [πλήθος δυνητικών πελατών ποσότητα προϊόντος (που αναμένεται να αγοράσουν) τιμή] + χρηματοδότηση (αν υπάρχει).

γ. Έξοδα: Το κομμάτι αυτό χρειάζεται μια πολύ προσεκτική μελέτη, ώστε να είστε σίγουροι ότι δεν υπάρχουν παραλείψεις που θα επηρεάσουν τη βιωσιμότητα του εγχειρήματός σας. Στα βασικά έξοδα μιας επιχείρησης συγκαταλέγονται τα ακόλουθα:

-Κεφάλαιο εισόδου (ποσό που θα καλύψει τα έξοδα μέχρι να σημειωθούν κέρδη).
-Σύσταση εταιρείας
-Διαμόρφωση εγκαταστάσεων
-Αγορά εξοπλισμού
-Μισθοδοσία
-Ασφαλιστικές εισφορές
-Προμήθεια πρώτων υλών / αναλώσιμων υλικών
-Κόστος παραγωγής προϊόντος
-Μεταφορά προϊόντος
-Διαφήμιση
-Πάγια λειτουργικά έξοδα (π.χ. ενοίκιο, ηλεκτρικό ρεύμα, τηλέφωνο)
-Αποπληρωμή δανείων
-Φορολογία (κεφαλαίου, μερισμάτων, απόδοση ΦΠΑ, δασμοί, δημοτικά τέλη κ.α.)

δ. Κέρδος = Έσοδα - Έξοδα

Ο προϋπολογισμός σας είναι προτιμότερο να καταγράφει τα έσοδα και τις δαπάνες ανά έτος. Με αυτόν τον τρόπο διευκολύνεστε, διότι αφενός η φορολογία αποδίδεται σε ετήσια βάση (όχι μηνιαία) και αφετέρου η οικονομική αστάθεια δεν επιτρέπει πιο μακροπρόθεσμες προβλέψεις. Μόνο ο υπολογισμός απόσβεσης του κεφαλαίου εισόδου υπερβαίνει αναγκαστικά το έτος, αφού δεν είναι εφικτή η κάλυψή του σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Αν θέλετε να καταλήξετε σε μια υπόθεση εργασίας για το απώτερο μέλλον της επιχείρησής σας θα συνεκτιμήσετε τις τάσεις και τις προοπτικές της αγοράς, που αυξομειώνουν τη ζήτηση ενός προϊόντος σε συνδυασμό με:

  • το γενικότερο οικονομικό περιβάλλον,
  • τις φορολογικές πολιτικές
  • τις αλλαγές στη νομοθεσία που άπτεται των δραστηριοτήτων σας και
  • τις εξελίξεις στον τομέα της τεχνολογίας.

Επειδή, λοιπόν, τα οικονομικά μεγέθη και οι προτιμήσεις του αγοραστικού κοινού μεταβάλλονται, καταρτίστε ένα ρεαλιστικά αισιόδοξο και ένα ρεαλιστικά απαισιόδοξο χρηματοοικονομικό σχέδιο. Προσδιορίζοντας το μέγιστο και το ελάχιστο δυνατό κέρδος θα εξάγετε κατά μέσον όρο την απόδοση της μελλοντικής επιχείρησής σας. Με βάση αυτά τα οικονομικά μεγέθη θα αξιολογήσετε την ιδέα σας.

Χρηματοδότηση – εξεύρεση κεφαλαίων

i.     Τραπεζικά δάνεια: Ποσά που δανείζει μια τράπεζα είτε ως κεφάλαια κίνησης, για να ενισχυθεί η ρευστότητα της επιχείρησης, είτε ως μακροπρόθεσμα, για την εγκατάσταση ή την επέκτασή της. Το επιτόκιο δεν είναι δεδομένο αλλά εξαρτάται από την αξιοπιστία του δανειζόμενου.

ii.     Χρηματοδοτική μίσθωση (leasing): Παραχώρηση του αποκλειστικού δικαιώματος χρήσης εξοπλισμού ή κινητής περιουσίας του ιδιοκτήτη / εκμισθωτή έναντι προσυμφωνημένου μισθώματος για ορισμένο χρονικό διάστημα. Τα ποσά που καταβάλλονται για την εξυπηρέτηση του leasingεντάσσονται στα έξοδα της επιχείρησης που εκπίπτουν από τη φορολόγηση.

iii.     Επιχειρηματικοί άγγελοι (business angels): Ιδιώτες επενδύουν σε νεοσύστατες επιχειρήσεις, βοηθώντας τις και ως σύμβουλοι, με αντάλλαγμα ποσοστό μετοχικού κεφαλαίου. Με την παρέλευση ενός χρονικού διαστήματος 1-2 ετών αποχωρεί, μεταπωλώντας το μερίδιό του σε άλλον επενδυτή.

iv.     Επιχειρηματικές συμμετοχές (venture capitals): Ιδιώτες επενδυτές ή εταιρείες εξαγοράζουν ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου μιας αναπτυσσόμενης επιχείρησης, προσφέροντας συμβουλές και το δίκτυο επαφών τους.

v.     Θερμοκοιτίδες: Εταιρείες προσφέρουν χρηματοδότηση, χώρο, εξοπλισμό και υποδομές σε υποσχόμενες, νεοσύστατες επιχειρήσεις, με αντάλλαγμα ποσοστό μετοχικού κεφαλαίου.

vi.     Τεχνοβλαστοί: Επιχειρήσεις που αποσκοπούν στην εμπορική αξιοποίηση της επιστημονικής έρευνας και είναι χρηματοδοτούμενες είτε μέσω συνεργασιών με ερευνητικούς φορείς είτε μέσω προγραμμάτων.

vii.     Χρηματοδοτικά προγράμματα: Δημόσιοι φορείς, όπως ο ΟΑΕΔ, δήμοι, περιφέρειες ή Υπουργεία παρέχουν οικονομική στήριξη σε επιχειρήσεις προκειμένου να τονωθεί οι ευαίσθητοι κλάδοι της παραγωγής.

17 Ιούνιος 2014 ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ο όρος “marketing” συνοψίζει όλες τις ενέργειες που αποσκοπούν στην προβολή μιας επιχείρησης στο καταναλωτικό κοινό. Είναι ένα εργαλείο που σας βοηθά να επικοινωνήσετε με τους δυνητικούς πελάτες σας, δίνοντάς τους μια εικόνα της επιχείρησής σας συνεπή με τις αρχές και τη φυσιογνωμία της. Με αυτόν τον τρόπο, εκτός από την προσέλκυση αγοραστών, πετυχαίνετε μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα του εμπορικού σήματός σας (brand name).

Η πιο κοινή μέθοδος marketing είναι η διαφήμιση. Κάθε διαφημιστική εκστρατεία διαφέρει, όμως, ως προς:

  • τα μέσα προβολής που χρησιμοποιούνται (π.χ. τηλεόραση, τύπος, διαδίκτυο)
  • τη συχνότητα προβολής του μηνύματος
  • τη στόχευση του μηνύματος σε ορισμένη πληθυσμιακή ομάδα (target group).

Τα τελευταία χρόνια κερδίζει έδαφος η διαδικτυακή διαφήμιση, καθώς δημιουργούνται συνεχώς ιστοσελίδες και κοινωνικά δίκτυα που συγκεντρώνουν καθημερινά μεγάλο αριθμό επισκεπτών. Το marketing μέσω διαδικτύου είναι αρκετά φτηνότερο, εν συγκρίσει με τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, παρέχει τη δυνατότητα στόχευσης σε συγκεκριμένο κοινό, αλλά προϋποθέτει μια στοιχειώδη εξοικείωση του επιχειρηματία με αρκετές διαδικτυακές εφαρμογές. Οι κύριοι τρόποι διαφήμισης μέσω ίντερνετ είναι οι παρακάτω:

  1. Εταιρική ιστοσελίδα, όπου προβάλλεται η φυσιογνωμία και οι αρχές της επιχείρησης , καθώς και τα προϊόντα.
  2. Ηλεκτρονικό κατάστημα (e-shop), το οποίο δίνει την ευκαιρία σε μια ήδη υπάρχουσα επιχείρηση: (α) να παρέχει λεπτομερή περιγραφή των προϊόντων της online και (β) να γίνει γνωστή και πέραν από τα στενά όρια μιας συνοικίας, προσελκύοντας πελάτες και στο «πραγματικό» κατάστημα.
  3. Προφίλ σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης (π.χ. Facebook, LinkedIn), ώστε μια επιχείρηση να αποκτήσει επαφές και να ενημερώνει σε πραγματικό χρόνο για τα νέα προϊόντα και τη δραστηριότητά της.
  4. Πληρωμένη καταχώρηση στα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης (GoogleAdwords), σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης και σε διαφημιστικά πλαίσια ιστοσελίδων (banner). Πρόκειται για τα τρία συχνότερα εργαλεία του διαδικτυακού marketing, παρότι το καθένα λειτουργεί με δικούς του κανόνες.

Υπάρχουν και έμμεσοι τρόποι διαφήμισης, με χαμηλό κόστος, όπως:

  • η καταχώρηση μιας επιχείρησης σε ευρετήρια,
  • η χορηγία σε μια αθλητική ή καλλιτεχνική εκδήλωση,
  • η συμμετοχή σε επαγγελματικές / εμπορικές εκθέσεις,
  • η διοργάνωση εθελοντικών δράσεων και
  • η εντατικοποίηση των δημόσιων σχέσεων.

Το πρόβλημα με τις τελευταίες έγκειται, ωστόσο, στο γεγονός ότι τον ρόλο του διαφημιστή της επιχείρησής σας αναλαμβάνει κάποιος τρίτος. Αυτός ίσως να μην διαθέτει το απαραίτητο κύρος ή την αξιοπιστία για μια τέτοια αποστολή. Αντίθετα με το διαφημιστικό μήνυμα, το περιεχόμενο των σχολίων που μεταφέρουν τρίτα πρόσωπα δεν ελέγχεται, οπότε μπορεί να οδηγήσει σε αρνητικά αποτελέσματα.

Η διαφήμιση δεν είναι πανάκεια, αφού δεν θεραπεύει κάθε αδυναμία μιας επιχείρησης. Εάν μια εταιρεία δεν είναι ούτε ανταγωνιστική ούτε φιλική προς τον πελάτη, η κατασπατάληση κεφαλαίου σε διαφημιστικές καμπάνιες είναι μάλλον ανώφελη. Η επιτυχία της στρατηγικής μάρκετινγκ αξιολογείται με κριτήριο το πλήθος των πελατών που προσήλκυσε και κατάφερε να διατηρήσει.

 

 

Σελίδα 1 από 2

Newsletter

Μείνετε πάντα ενήμεροι στις τελευταίες εξελίξεις σε θέματα εργασίας.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

(επικοινωνία σχετικά με διαφήμιση)

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

Βρείτε μας στα κοινωνικά δίκτυα
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ Επιχειρηματικότητα Στάδιο 3: Έρευνα προϊόντος Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: επιχείρηση