Βρίσκεστε εδώ: Αρχική ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ Επιχειρηματικότητα ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ (9)

Ο στόχος αυτής της ενότητας είναι να παρουσιάσει μια μεθοδολογία έρευνας και διαμόρφωσης της επιχειρηματικής ιδέας, μέσα από 7 στάδια. Περιγράφονται αναλυτικά οι κύριες παράμετροι που θα κρίνουν τη βιωσιμότητα μιας επιχειρηματικής πρωτοβουλίας, καθώς και τα ερωτήματα που τίθενται σε κάθε νέο επιχειρηματία. 

 

Τί είναι το franchise

Το franchise (δικαιόχρηση ή δικαιοχρησία) είναι η παροχή σε ιδιώτες (δικαιοδόχους, franchisees) της πνευματικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας μιας δικαιοπαρόχου εταιρείας (franchisor), με σκοπό να επεκτείνει το δίκτυο καταστημάτων της. Στηρίζεται στην τάση του αγοραστικού κοινού να προτιμά, συνήθως, τα επώνυμα προϊόντα που εγγυώνται μια σταθερή ποιότητα.

Το κέρδος των συμβαλλόμενων πλευρών είναι αμοιβαίο. Ο μεν δικαιοπάροχος αυξάνει τις πωλήσεις και λαμβάνει τα δικαιώματα χρήσης του εμπορικού σήματός του από τρίτους. Ο δε δικαιοδόχος αποκτά τη δική του επιχείρηση με την τεχνογνωσία και το δίκτυο πελατών μιας γνωστής επωνυμίας. Τούτο προϋποθέτει, βέβαια, ότι ο franchisor έχει ήδη εκπονήσει μια εμπεριστατωμένη έρευνα αγοράς, μέσω εξειδικευμένων εταιρειών. Ο ιδιώτης δεν έχει συνήθως την οικονομική δυνατότητα να πράξει αναλόγως, οπότε περιορίζεται σε όσα στοιχεία υπάρχουν διαθέσιμα στα επιμελητήρια και τις επαγγελματικές ενώσεις. Τέλος, η δικαιόχρηση παρέχει ευκαιρίες συνεχούς εκπαίδευσης του δικαιοδόχου και του προσωπικού του, ώστε να αποφεύγονται λάθη σε κρίσιμους τομείς για την επιχείρηση. Η μέθοδος του franchise είναι, λοιπόν, κατάλληλη για μικρομεσαίους επενδυτές που δεν έχουν περιθώρια μεγάλου ρίσκου και χρειάζονται την υποστήριξη μιας ισχυρής επωνυμίας.

Από την άλλη πλευρά, ο επιχειρηματίας, εκτός από την καταβολή των διαρκών δικαιωμάτων και της διαφημιστικής συμμετοχής, είναι υποχρεωμένος να ακολουθεί τις πολιτικές του δικαιοπαρόχου, χωρίς δυνατότητα ελιγμών. Για παράδειγμα, ο franchisee δεν δικαιούται να συνάψει –κατά τη γνώμη του- επωφελείς συμφωνίες με προμηθευτές, διότι αυτοί επιλέγονται από την κεντρική διοίκηση του δικτύου.

Δεν είναι εύκολη η απάντηση στο δίλημμα «franchise ή ανεξάρτητη επιχείρηση», αν ο ενδιαφερόμενος δεν ξέρει τι του ταιριάζει. Σε αρκετές περιπτώσεις είναι, ωστόσο, διακριτοί οι ρόλοι του καθενός στην αγορά. Η ανεξάρτητη επιχείρηση είναι για μοναδικά προϊόντα ή exclusive πελάτες, ενώ το franchise τυποποιημένα, επώνυμα προϊόντα στο αγοραστικό κοινό, καθώς και αναγνωρισιμότητα, σταθερότητα και υποστήριξη στον δικαιοδόχο. Η τελική επιλογή εξαρτάται από τους στόχους και τις προσδοκίες του κάθε επαγγελματία.

Κριτήρια επιλογής franchise

Αν καταλήξετε ότι σας ταιριάζει το μοντέλο της δικαιοχρησίας (franchise), θα επιλέξετε την επωνυμία με τους πλέον συμφέροντες όρους. Ακολουθούν ενδεικτικές ερωτήσεις προς τους υπεύθυνους των δικτύων franchise που θα κρίνουν σε σημαντικό βαθμό τις αποφάσεις σας:

  1. Γενικές προϋποθέσεις που θέτει η εταιρεία για την ανάληψη του franchise.

  2. Στην προσφορά του δικαιοπαρόχου συμπεριλαμβάνεται ΦΠΑ;

  3. Ύψος δικαιώματος εισόδου (entry fee).

  4. Ύψος αρχικού κεφαλαίου.

  5. Ποια έξοδα καλύπτει το αρχικό κεφάλαιο (αρχική επένδυση); Περιλαμβάνεται το κατασκευαστικό κομμάτι και ο εξοπλισμός;

  6. Κόστος εξοπλισμού εφόσον δεν καλύπτεται από το αρχικό.

  7. Λειτουργικά κόστη –μισθοδοσία υπαλλήλων.

  8. Εκτίμηση χρόνου απόσβεσης επένδυσης.

  9. Ύψος διαρκών δικαιωμάτων (royalties) δηλ. ποσοστά που καταβάλλονται στον δικαιοπάροχο.

  10. Τα παραπάνω ποσοστά υπολογίζονται επί των κερδών ή επί του τζίρου;

  11. Ποιο το ποσοστό συμμετοχής στη διαφημιστική προβολή; Τί είδους και πόσο συχνές καμπάνιες πραγματοποιούνται;

  12. Τί αποτελέσματα έχει φέρει ως τώρα η διαφήμιση;

  13. Υπάρχει δυνατότητα χρηματοδότησης με τη μέθοδο leasing;

  14. Ποια από τα παρακάτω παρέχονται:

    (α) Αρχική εκπαίδευση,
    (β) Συνεχής επιμόρφωση για επέκταση – νέες λειτουργίες,
    (γ) Εγχειρίδιο λειτουργίας;
  15. Δίνεται αποκλειστικότητα περιοχής, δηλ. μόνο ένα κατάστημα της αλυσίδας σε κάθε περιοχή;

  16. Πώς ορίζεται μια περιοχή; Ποια είναι η ελάχιστη απόσταση που χωρίζει δυο μαγαζιά της ίδιας αλυσίδας. Αυτή υπολογίζεται ανάλογα και με την αγοραστική κίνηση της εκάστοτε περιοχής;

  17. Πώς αντιμετωπίζεται ο ανταγωνισμός από ίδιου είδους μαγαζιά;

  18. Πόσα άτομα είναι το ελάχιστο απαιτούμενο προσωπικό ανά κατάστημα;

  19. Κατά μέσον όρο πόσοι υπάλληλοι απασχολούνται σε κάθε κατάστημα;

  20. Η παράδοση της επιχείρησης γίνεται «με το κλειδί στο χέρι» (έκδοση άδειας από τον δικαιοπάροχο για λογαριασμό του δικαιούχου);

  21. Είναι απαραίτητη η απασχόληση του franchisee;

  22. Σε ποιο ύψος ανέρχεται το καθαρό κέρδος της εταιρείας ανά κατάστημα;

  23. Ποιο το μέσο καθαρό κέρδος των franchisee;

  24. Υπάρχουν πιλοτικά καταστήματα; Αν ναι, πόσα;

  25. Πόσα franchise σε λειτουργία υπάρχουν;

  26. Υπάρχουν franchise που έκλεισαν; Αν ναι, γιατί;

  27. Σε ποιες περιοχές υπάρχει έλλειψη καταστημάτων της συγκεκριμένης αλυσίδας;

  28. Σε ποιες περιοχές υπάρχει χαμηλότερος ανταγωνισμός;

  29. Τί θεωρούν επιτυχία για το συγκεκριμένο κατάστημα (προσδοκώμενος τζίρος – κέρδη);

  30. Στοιχεία για τη ζήτηση και τον ανταγωνισμό στις περιοχές για τις οποίες ενδιαφέρεστε.

  31. Ο δικαιοπάροχος ασχολείται με e-shop ή χονδρική (ώστε να λειτουργεί ανταγωνιστικά προς τους δικαιοδόχους);

  32. Ζητήστε ή πραγματοποιήστε επίσκεψη σε υπάρχοντα καταστήματα της αλυσίδας.

  33. Ο δικαιοδόχος έχει την υποχρέωση αγοράς προμηθειών ανά τακτά χρονικά διαστήματα ασχέτως κατανάλωσης;

  34. Ο δικαιοδόχος έχει την υποχρέωση ανανέωσης εξοπλισμού ανά τακτά χρονικά διαστήματα; Ποιόν επιβαρύνει;

  35. Υπάρχει ευελιξία στις επιλογές προμηθευτών;

  36. Πώς μεριμνάτε για την ποιότητα και την τυποποίηση των προϊόντων;

  37. Υπάρχει υποστήριξη από τον δικαιοπάροχο σε περίπτωση αποτυχίας;

  38. Ποιες είναι οι υποχρεώσεις του franchisee, αν κλείσει το κατάστημα;

  39. Πόσο σχετικός είναι ο δικαιοπάροχος και η ομάδα του με το αντικείμενο, ώστε να καθοδηγήσουν επακριβώς τον franchisee;

  40. Η τιμή προϊόντος είναι ανταγωνιστική προς αντιπάλους;

  41. Ποιος επιλέγει το ακίνητο που θα στηθεί το μαγαζί;

  42. Ποια είναι τα κριτήρια επιλογής του ακινήτου;

  43. Ποιο είναι το ελάχιστο χρονικό διάστημα που πρέπει να διατηρείται το μαγαζί σε λειτουργία, ασχέτως κερδών;

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 23 Ιούνιος 2015 19:37

Επιλογή νομικής μορφής

Η νομική μορφή της επιχείρησης εξαρτάται από τον αριθμό των ιδρυτών / διοικούντων (εταίρων), το ύψος του αναμενόμενου τζίρου και τη δομή της. Οι συνήθεις μορφές είναι οι παρακάτω:

Προσωπική επιχείρηση (Ο ιδρυτής, ο ιδιοκτήτης και ο διαχειριστής είναι το ίδιο πρόσωπο.)

Διοίκηση:

Διαχειριστής

Ευθύνη Διαχειριστή:

απεριόριστη

 

Επιτρέπει μεγάλη ευελιξία στις αποφάσεις.

Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία (Ι.Κ.Ε.)

Διοίκηση:

Συνέλευση Εταίρων, Διαχειριστής

Ελάχιστο κεφάλαιο ίδρυσης:

1€

Ευθύνη Διαχειριστή:

απεριόριστη

Διάρκεια:

12 έτη

Ομόρρυθμη Εταιρεία (Ο.Ε.)

Διοίκηση:

Γενική Συνέλευση, Διαχειριστής

Ελάχιστο κεφάλαιο ίδρυσης:

-

Ευθύνη εταίρων:

αλληλέγγυα και απεριόριστη

 

Ιδρύεται από τουλάχιστον δύο φυσικά ή νομικά πρόσωπα.

Ετερόρρυθμη Εταιρεία (Ε.Ε.)

Διοίκηση:

Γενική Συνέλευση, Διαχειριστής

Ελάχιστο κεφάλαιο ίδρυσης:

-

Ευθύνη ομόρρυθμων εταίρων:

αλληλέγγυα και απεριόριστη

Ευθύνη ετερόρρυθμων εταίρων:

περιορισμένη

 

Ιδρύεται από τουλάχιστον δύο φυσικά ή νομικά πρόσωπα.

Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης (Ε.Π.Ε.)

Διοίκηση:

Γενική Συνέλευση, Διαχειριστής

Ελάχιστο κεφάλαιο ίδρυσης:

18.000€

Ευθύνη μετόχων:

περιορισμένη

Διάρκεια:

ορισμένη

Περιορισμοί:

απαγόρευση κυρίως τραπεζικών, ασφαλιστικών, χρηματιστηριακών και αθλητικών δραστηριοτήτων

Υποχρεώσεις:

συγκεκριμένοι όροι δημοσιότητας

 

Ιδρύεται και από τουλάχιστον ένα φυσικό πρόσωπο ή μια ήδη υπάρχουσα Ε.Π.Ε.

Ανώνυμη Εταιρεία (Α.Ε.)

Διοίκηση:

Γενική Συνέλευση των Μετόχων, Διοικητικό Συμβούλιο

 

Ελάχιστο κεφάλαιο ίδρυσης:

60.000€

 

Ευθύνη μετόχων:

περιορισμένη

 

Διάρκεια:

50 έτη

 

Υποχρεώσεις:

αυστηροί όροι δημοσιότητας

 

Υπάρχει, επίσης, η δυνατότητα ίδρυσης εταιρείας εκτός Ελλάδος, είτε εντός είτε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια τέτοια λύση παρέχει το πλεονέκτημα ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα δεν υπόκειται σε ένα άδικο και ασταθές φορολογικό καθεστώς. Από την άλλη πλευρά, από τα περισσότερα κράτη απαιτείται η μόνιμη διαμονή ή η απόκτηση τραπεζικού λογαριασμού στην έδρα της επιχείρησης. Η έναρξη επιχειρηματικής δραστηριότητας σε κράτος διαφορετικό από αυτό που διαμένει ο ενδιαφερόμενος είναι περίπλοκη διαδικασία. Το κόστος της (αμοιβές λογιστών, γραφειοκρατικά έξοδα) είναι απαγορευτικό για εταιρείες που αναμένεται να έχουν κέρδη κάτω των 100.000€.

Έναρξη επιχείρησης

Οι διαδικασίες έναρξης μιας επιχείρησης διαφέρουν ανάλογα με τον κλάδο και τη νομική μορφή της. Επειδή οι είναι αρκετά πολύπλοκές, η ενδεδειγμένη λύση είναι να ζητήσετε τη συνδρομή ενός λογιστή και ενός δικηγόρου. Εκείνοι θα κατευθύνουν υπεύθυνα τις ενέργειές σας και θα σας προφυλάξουν από ενδεχόμενα σφάλματα. Σε γενικές γραμμές, πάντως, τα στάδια που ακολουθούνται είναι τα εξής:

1. Εγγραφή της επιχείρησης στο οικείο επιμελητήριο και στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.)

2. Εγγραφή της επιχείρησης στον οικείο ασφαλιστικό φορέα (συνήθως ΟΑΕΕ)

3. Έκδοση άδειας εγκατάστασης και λειτουργίας

4. Έκδοση άδειας ασκήσεως επαγγέλματος

5. Έκδοση ειδικών αδειών (π.χ. υγειονομικές, περιβαλλοντικές)

6. Συναλλαγές με την εφορία:

- Δήλωση έναρξης επιτηδεύματος

-Έκδοση Αριθμού Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ) επιχείρησης

-Θεώρηση βιβλίων επιχείρησης

7. Ασφαλιστική κάλυψη

8. Κατοχύρωση σήματος

Η γραφειοκρατία είναι ένα μεγάλο αγκάθι για όλες τις εταιρείες, για αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη ως ανασταλτικός παράγοντας, που επιφέρει απώλεια χρόνου και κεφαλαίου.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 29 Αύγουστος 2014 18:28

Βασικά οικονομικά μεγέθη

Φτάνοντας στα τελικά στάδια διαμόρφωσης της επιχειρηματικής ιδέας σας, θα υπολογίσετε τα οικονομικά μεγέθη της μελλοντικής επιχείρησής σας, αξιοποιώντας τα δεδομένα που έχετε ήδη συλλέξει. Οι πρώτες οικονομικές παράμετροι που καλείστε να εκτιμήσετε είναι οι εξής:

α. Αριθμός δυνητικών πελατών μέγεθος αγοράς (σε πληθυσμό ατόμων) ποσοστό (επί τοις %) αγοραστών που πιθανώς να προσελκύσετε. Αξιοποιήστε τα συμπεράσματα της έρευνας αγοράς και της ανάλυσης ανταγωνισμού, χωρίς να είναι δυνατός ο ακριβής προσδιορισμός αυτού του ποσοστού.

β. Έσοδα = [πλήθος δυνητικών πελατών ποσότητα προϊόντος (που αναμένεται να αγοράσουν) τιμή] + χρηματοδότηση (αν υπάρχει).

γ. Έξοδα: Το κομμάτι αυτό χρειάζεται μια πολύ προσεκτική μελέτη, ώστε να είστε σίγουροι ότι δεν υπάρχουν παραλείψεις που θα επηρεάσουν τη βιωσιμότητα του εγχειρήματός σας. Στα βασικά έξοδα μιας επιχείρησης συγκαταλέγονται τα ακόλουθα:

-Κεφάλαιο εισόδου (ποσό που θα καλύψει τα έξοδα μέχρι να σημειωθούν κέρδη).
-Σύσταση εταιρείας
-Διαμόρφωση εγκαταστάσεων
-Αγορά εξοπλισμού
-Μισθοδοσία
-Ασφαλιστικές εισφορές
-Προμήθεια πρώτων υλών / αναλώσιμων υλικών
-Κόστος παραγωγής προϊόντος
-Μεταφορά προϊόντος
-Διαφήμιση
-Πάγια λειτουργικά έξοδα (π.χ. ενοίκιο, ηλεκτρικό ρεύμα, τηλέφωνο)
-Αποπληρωμή δανείων
-Φορολογία (κεφαλαίου, μερισμάτων, απόδοση ΦΠΑ, δασμοί, δημοτικά τέλη κ.α.)

δ. Κέρδος = Έσοδα - Έξοδα

Ο προϋπολογισμός σας είναι προτιμότερο να καταγράφει τα έσοδα και τις δαπάνες ανά έτος. Με αυτόν τον τρόπο διευκολύνεστε, διότι αφενός η φορολογία αποδίδεται σε ετήσια βάση (όχι μηνιαία) και αφετέρου η οικονομική αστάθεια δεν επιτρέπει πιο μακροπρόθεσμες προβλέψεις. Μόνο ο υπολογισμός απόσβεσης του κεφαλαίου εισόδου υπερβαίνει αναγκαστικά το έτος, αφού δεν είναι εφικτή η κάλυψή του σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Αν θέλετε να καταλήξετε σε μια υπόθεση εργασίας για το απώτερο μέλλον της επιχείρησής σας θα συνεκτιμήσετε τις τάσεις και τις προοπτικές της αγοράς, που αυξομειώνουν τη ζήτηση ενός προϊόντος σε συνδυασμό με:

  • το γενικότερο οικονομικό περιβάλλον,
  • τις φορολογικές πολιτικές
  • τις αλλαγές στη νομοθεσία που άπτεται των δραστηριοτήτων σας και
  • τις εξελίξεις στον τομέα της τεχνολογίας.

Επειδή, λοιπόν, τα οικονομικά μεγέθη και οι προτιμήσεις του αγοραστικού κοινού μεταβάλλονται, καταρτίστε ένα ρεαλιστικά αισιόδοξο και ένα ρεαλιστικά απαισιόδοξο χρηματοοικονομικό σχέδιο. Προσδιορίζοντας το μέγιστο και το ελάχιστο δυνατό κέρδος θα εξάγετε κατά μέσον όρο την απόδοση της μελλοντικής επιχείρησής σας. Με βάση αυτά τα οικονομικά μεγέθη θα αξιολογήσετε την ιδέα σας.

Χρηματοδότηση – εξεύρεση κεφαλαίων

i.     Τραπεζικά δάνεια: Ποσά που δανείζει μια τράπεζα είτε ως κεφάλαια κίνησης, για να ενισχυθεί η ρευστότητα της επιχείρησης, είτε ως μακροπρόθεσμα, για την εγκατάσταση ή την επέκτασή της. Το επιτόκιο δεν είναι δεδομένο αλλά εξαρτάται από την αξιοπιστία του δανειζόμενου.

ii.     Χρηματοδοτική μίσθωση (leasing): Παραχώρηση του αποκλειστικού δικαιώματος χρήσης εξοπλισμού ή κινητής περιουσίας του ιδιοκτήτη / εκμισθωτή έναντι προσυμφωνημένου μισθώματος για ορισμένο χρονικό διάστημα. Τα ποσά που καταβάλλονται για την εξυπηρέτηση του leasingεντάσσονται στα έξοδα της επιχείρησης που εκπίπτουν από τη φορολόγηση.

iii.     Επιχειρηματικοί άγγελοι (business angels): Ιδιώτες επενδύουν σε νεοσύστατες επιχειρήσεις, βοηθώντας τις και ως σύμβουλοι, με αντάλλαγμα ποσοστό μετοχικού κεφαλαίου. Με την παρέλευση ενός χρονικού διαστήματος 1-2 ετών αποχωρεί, μεταπωλώντας το μερίδιό του σε άλλον επενδυτή.

iv.     Επιχειρηματικές συμμετοχές (venture capitals): Ιδιώτες επενδυτές ή εταιρείες εξαγοράζουν ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου μιας αναπτυσσόμενης επιχείρησης, προσφέροντας συμβουλές και το δίκτυο επαφών τους.

v.     Θερμοκοιτίδες: Εταιρείες προσφέρουν χρηματοδότηση, χώρο, εξοπλισμό και υποδομές σε υποσχόμενες, νεοσύστατες επιχειρήσεις, με αντάλλαγμα ποσοστό μετοχικού κεφαλαίου.

vi.     Τεχνοβλαστοί: Επιχειρήσεις που αποσκοπούν στην εμπορική αξιοποίηση της επιστημονικής έρευνας και είναι χρηματοδοτούμενες είτε μέσω συνεργασιών με ερευνητικούς φορείς είτε μέσω προγραμμάτων.

vii.     Χρηματοδοτικά προγράμματα: Δημόσιοι φορείς, όπως ο ΟΑΕΔ, δήμοι, περιφέρειες ή Υπουργεία παρέχουν οικονομική στήριξη σε επιχειρήσεις προκειμένου να τονωθεί οι ευαίσθητοι κλάδοι της παραγωγής.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 29 Αύγουστος 2014 18:10

Ο όρος “marketing” συνοψίζει όλες τις ενέργειες που αποσκοπούν στην προβολή μιας επιχείρησης στο καταναλωτικό κοινό. Είναι ένα εργαλείο που σας βοηθά να επικοινωνήσετε με τους δυνητικούς πελάτες σας, δίνοντάς τους μια εικόνα της επιχείρησής σας συνεπή με τις αρχές και τη φυσιογνωμία της. Με αυτόν τον τρόπο, εκτός από την προσέλκυση αγοραστών, πετυχαίνετε μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα του εμπορικού σήματός σας (brand name).

Η πιο κοινή μέθοδος marketing είναι η διαφήμιση. Κάθε διαφημιστική εκστρατεία διαφέρει, όμως, ως προς:

  • τα μέσα προβολής που χρησιμοποιούνται (π.χ. τηλεόραση, τύπος, διαδίκτυο)
  • τη συχνότητα προβολής του μηνύματος
  • τη στόχευση του μηνύματος σε ορισμένη πληθυσμιακή ομάδα (target group).

Τα τελευταία χρόνια κερδίζει έδαφος η διαδικτυακή διαφήμιση, καθώς δημιουργούνται συνεχώς ιστοσελίδες και κοινωνικά δίκτυα που συγκεντρώνουν καθημερινά μεγάλο αριθμό επισκεπτών. Το marketing μέσω διαδικτύου είναι αρκετά φτηνότερο, εν συγκρίσει με τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, παρέχει τη δυνατότητα στόχευσης σε συγκεκριμένο κοινό, αλλά προϋποθέτει μια στοιχειώδη εξοικείωση του επιχειρηματία με αρκετές διαδικτυακές εφαρμογές. Οι κύριοι τρόποι διαφήμισης μέσω ίντερνετ είναι οι παρακάτω:

  1. Εταιρική ιστοσελίδα, όπου προβάλλεται η φυσιογνωμία και οι αρχές της επιχείρησης , καθώς και τα προϊόντα.
  2. Ηλεκτρονικό κατάστημα (e-shop), το οποίο δίνει την ευκαιρία σε μια ήδη υπάρχουσα επιχείρηση: (α) να παρέχει λεπτομερή περιγραφή των προϊόντων της online και (β) να γίνει γνωστή και πέραν από τα στενά όρια μιας συνοικίας, προσελκύοντας πελάτες και στο «πραγματικό» κατάστημα.
  3. Προφίλ σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης (π.χ. Facebook, LinkedIn), ώστε μια επιχείρηση να αποκτήσει επαφές και να ενημερώνει σε πραγματικό χρόνο για τα νέα προϊόντα και τη δραστηριότητά της.
  4. Πληρωμένη καταχώρηση στα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης (GoogleAdwords), σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης και σε διαφημιστικά πλαίσια ιστοσελίδων (banner). Πρόκειται για τα τρία συχνότερα εργαλεία του διαδικτυακού marketing, παρότι το καθένα λειτουργεί με δικούς του κανόνες.

Υπάρχουν και έμμεσοι τρόποι διαφήμισης, με χαμηλό κόστος, όπως:

  • η καταχώρηση μιας επιχείρησης σε ευρετήρια,
  • η χορηγία σε μια αθλητική ή καλλιτεχνική εκδήλωση,
  • η συμμετοχή σε επαγγελματικές / εμπορικές εκθέσεις,
  • η διοργάνωση εθελοντικών δράσεων και
  • η εντατικοποίηση των δημόσιων σχέσεων.

Το πρόβλημα με τις τελευταίες έγκειται, ωστόσο, στο γεγονός ότι τον ρόλο του διαφημιστή της επιχείρησής σας αναλαμβάνει κάποιος τρίτος. Αυτός ίσως να μην διαθέτει το απαραίτητο κύρος ή την αξιοπιστία για μια τέτοια αποστολή. Αντίθετα με το διαφημιστικό μήνυμα, το περιεχόμενο των σχολίων που μεταφέρουν τρίτα πρόσωπα δεν ελέγχεται, οπότε μπορεί να οδηγήσει σε αρνητικά αποτελέσματα.

Η διαφήμιση δεν είναι πανάκεια, αφού δεν θεραπεύει κάθε αδυναμία μιας επιχείρησης. Εάν μια εταιρεία δεν είναι ούτε ανταγωνιστική ούτε φιλική προς τον πελάτη, η κατασπατάληση κεφαλαίου σε διαφημιστικές καμπάνιες είναι μάλλον ανώφελη. Η επιτυχία της στρατηγικής μάρκετινγκ αξιολογείται με κριτήριο το πλήθος των πελατών που προσήλκυσε και κατάφερε να διατηρήσει.

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 27 Σεπτέμβριος 2014 23:31

Αφού καταλήξετε στα ακριβή χαρακτηριστικά του προϊόντος σας και στις διαδικασίες παραγωγής και πώλησής του, καταγράψτε τις ειδικότητες που εμπλέκονται. Η τεχνογνωσία που απαιτείται για μια ολοκληρωμένη επιχείρηση δεν περιορίζεται συνήθως στο γνωστικό αντικείμενο ενός μόνο ατόμου.

Οι εξελίξεις τρέχουν, άλλωστε, τόσο στις νέες τεχνολογίες όσο και στους τομείς της επιχειρηματικότητας (π.χ. marketing). Η αξιοποίησή τους είναι μονόδρομος για κάθε επιχείρηση που θέλει να προσαρμόζεται στις εξελίξεις της αγοράς. Για τον λόγο αυτό, μην υποτιμήσετε ούτε το επιστημονικό υπόβαθρο των στελεχών σας ούτε την ανάγκη για συνεχή κατάρτισή τους. Η απόκτηση τεχνογνωσίας και η ανάπτυξή της μπορούν να σας δώσουν το πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών.

Υπό αυτό το πρίσμα, εκτιμήστε τον αριθμό και τις ειδικότητες του προσωπικού που θα προσλάβετε και σχεδιάστε τη διάρθρωση της επιχείρησης (τμήματα). Αφενός η γνώση των πραγματικών αναγκών και αφετέρου η σαφής οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων του κάθε εργαζομένου είναι καίριας σημασίας για την κατανομή του εργασιακού φόρτου. Έτσι επιτυγχάνονται ταχύτεροι ρυθμοί παραγωγής. Σκεφτείτε (το αληθινό παράδειγμα) δύο υπαλλήλων που προσπαθούν να ετοιμάσουν έναν καφέ και ένα σάντουιτς. Αν αμφότεροι ασχολούνται ταυτόχρονα τόσο με τον καφέ όσο και με το σάντουιτς, θα μπερδευτούν, με κίνδυνο να μην ικανοποιηθεί σύντομα η παραγγελία. Αν ο καθένας τους έχει, όμως, ξεχωριστό τομέα ευθύνης, δηλαδή ο ένας τον καφέ και ο άλλος το σάντουιτς, τότε η παραγγελία θα ολοκληρωθεί έγκαιρα!

Για την ίδρυση και τη λειτουργική υποστήριξη της εταιρείας σας, θα συνεργαστείτε με έναν δικηγόρο και έναν λογιστή, οι οποίοι θα σας βοηθήσουν να αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά τις γραφειοκρατικές διαδικασίες. Σε μεγάλες εταιρείες υπάρχει συχνά ενσωματωμένο νομικό τμήμα και λογιστήριο. Επίσης, η διαδικτυακή παρουσία της κάθε επιχείρησης θεωρείτε πλέον δεδομένη και λειτουργεί σαν «βιτρίνα». Όπως μια καλή βιτρίνα θα τραβήξει την προσοχή του αγοραστικού κοινού, το ίδιο θα πετύχει και μια προσεγμένη ιστοσελίδα. Οπότε θα χρειαστείτε, κατά πάσα πιθανότητα, έναν προγραμματιστή (web developer) για τη δημιουργία και συντήρησή της.

Εκτός των παραπάνω, αναλογιστείτε ποιους εξωτερικούς συνεργάτες θα χρειαστείτε για τις εξειδικευμένες ανάγκες της επιχείρησής σας, όπως την παροχή συμβουλών, τη διεξαγωγή αναλύσεων ή τον ποιοτικό έλεγχο.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 29 Αύγουστος 2014 18:02

Περιγραφή χαρακτηριστικών

Από τα προηγούμενα στάδια έχετε ήδη καταλήξει –σε γενικές γραμμές- στη μορφή που θα πάρει το τελικό προϊόν σας είτε πρόκειται για υλικό αγαθό είτε για υπηρεσία. Χρειάζεται πλέον να συγκεκριμενοποιήσετε τόσο τις εμπορικές εφαρμογές / χρήσεις του όσο και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του.

Όσον αφορά τις πρώτες, θα λάβετε υπόψη την έρευνα αγοράς για να περιγράψετε λεπτομερώς τα εξής:

  • τις καταναλωτικές ανάγκες που καλύπτει, ώστε να αποκτήσει μεγάλη ζήτηση,
  • τη μοναδικότητά του, οπότε θα ξεχωρίσει από τον ανταγωνισμό και κυρίως θα αποτρέψει πιθανό ανταγωνιστή να παράξει υποκατάστατο προϊόν, εκτοπίζοντάς σας από την αγορά,
  • τα οφέλη που θα αποκομίσουν οι μελλοντικοί πελάτες από αυτό, δηλαδή απαντήστε στο ερώτημα «σε τί θα βοηθήσει τους πελάτες».

Στα τεχνικά χαρακτηριστικά που θα εκτιμήσετε συγκαταλέγονται τα ακόλουθα:

  • Μέθοδος παραγωγής (ενός αγαθού) / υλοποίησης (μιας υπηρεσίας)
  • Εγκαταστάσεις
  • Εξοπλισμός
  • Πρώτη ύλη
  • Προμήθεια πρώτων υλών (από συνεπείς προμηθευτές)
  • Ποιοτικός έλεγχος και τυποποίηση (διατήρηση σταθερής ποιότητας)
  • Εξυπηρέτηση πελατών και επίλυση προβλημάτων
  • Ταχύτητα που απαιτείται για την παραγωγή (ενός προϊόντος) ή τη διεκπεραίωση (ενός έργου / μιας υπηρεσίας)
  • Διαχείριση προσωπικού και
  • Διαχείριση αποθεμάτων σε τελικό προϊόν ή πρώτες ύλες, με πρόβλεψη για τις περιόδους μέγιστης και ελάχιστης ζήτησης
  • Κόστος προμηθειών, εξοπλισμού και λειτουργίας.

Να είστε, ωστόσο, προσεκτικοί με την αξιοποίηση της τεχνογνωσίας, διότι πολλές εφευρέσεις ή διεργασίες παραγωγής είναι κατοχυρωμένες με πατέντα, ως βιομηχανική ιδιοκτησία. Έτσι η χρήση τους είναι δυνατή μόνο με την καταβολή αντιτίμου στον δικαιούχο. Το ίδιο ισχύει και για κάθε έργο της ανθρώπινης διανόησης, όπως βίντεο, μουσική ή επιστημονικά συγγράμματα, τα οποία προστατεύονται από τα πνευματικά δικαιώματα του δημιουργού.

Πριν προχωρήσετε στα επόμενα βήματα σχεδιασμού της επιχειρηματικής ιδέας σας, βεβαιωθείτε ότι αυτή είναι ρεαλιστική. Βασική προϋπόθεση είναι η δυνατότητα παραγωγής του τελικού προϊόντος που σας ενδιαφέρει με τις κατάλληλες προδιαγραφές. Αν τούτο δεν είναι εφικτό, αναπροσαρμόστε τους στόχους σας στους όρους της αγοράς και εκμεταλλευτείτε καλύτερα τα προσόντα σας, χωρίς να απογοητεύεστε. Το «επιχειρείν» είναι αρκετά πολύπλοκο, ώστε να λειτουργεί συχνά με πειραματισμούς.

 Τιμολογιακή πολιτική

Ο καθορισμός της τιμής είναι ένα ευαίσθητο ζήτημα που κρίνει τη βιωσιμότητα μιας επιχείρησης. Υπολογίζεται από το σημείο ισορροπίας μεταξύ δυο αντίθετων τάσεων: της επιθυμητού κέρδους του επιχειρηματία και του ποσού που διαθέτει το αγοραστικό κοινό για ένα συγκεκριμένο προϊόν. Στην πραγματικότητα οι παράγοντες που διαμορφώνουν την τιμολογιακή πολιτική μιας εταιρείας είναι ποικίλοι και σχετίζονται με:

  • το κόστος παραγωγής του προϊόντος και τα λειτουργικά έξοδα της επιχείρησης
  • την αναγκαιότητα του προϊόντος για τους καταναλωτές
  • την υπεραξία που αυτό μπορεί να πάρει
  • τη μοναδικότητά του
  • την ποιότητά του
  • τις τιμές των ανταγωνιστικών προϊόντων
  • την αναγνωρισιμότητα της επωνυμίας του (brand name)
  • την αγοραστική δύναμη του κοινού στο οποίο απευθύνεται
  • τις προωθητικές ενέργειες (διαφήμιση, προσφορές).

Εκτός των παραπάνω, η τιμή ενός αγαθού η μιας υπηρεσίας καθορίζεται από το περιθώριο κέρδους των ενδιάμεσων επιχειρήσεων που παρεμβάλλονται μεταξύ του αρχικού παραγωγού και του τελικού πελάτη. Για παράδειγμα, ένα γεωργικό προϊόν, μετά τη συγκομιδή, παραδίδεται σε μονάδες επεξεργασίας, ακολούθως πωλείται σε χονδρεμπόρους που το μεταπωλούν σε καταστήματα και super market, από όπου θα φτάσει στον καταναλωτή. Όσο αυξάνονται τα στάδια μεταπώλησης ενός αγαθού τόσο αυξάνεται η τιμή του, καθώς πρέπει να διασφαλιστεί το κέρδος όλων των μεσαζόντων. Αυτό έχει ως συνέπεια, ορισμένες φορές, το τελικό προϊόν να μην είναι ανταγωνιστικό, καθώς μετακυλούνται υπέρογκα κόστη στον καταναλωτή.

Στον αντίποδα, ορισμένες επιχειρήσεις ακολουθούν πολιτική χαμηλών τιμών, προσβλέποντας σε προσέλκυση μεγάλου αριθμού πελατών και αύξηση της κερδοφορίας παράλληλα με την κατανάλωση. Το πλεονέκτημα αυτής της στρατηγικής είναι η σταθερή προτίμηση μέρους του αγοραστικού κοινού προς τις συγκεκριμένες επιχειρήσεις.

Η τιμολογιακή πολιτική συνδέεται την εικόνα μιας εταιρείας ή ενός προϊόντος στη συνείδηση της κοινής γνώμης. Αν, μέσω του marketing, το προϊόν συνδεθεί με το υψηλό κοινωνικό status, το κύρος που συνοδεύει μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή ένα δημόσιο πρόσωπο, τότε αυξάνει η ζήτηση, όπως και η τιμή.

Τέλος, θα χρειαστεί να αποφασίσετε την πιστωτική πολιτική της εταιρείας σας, αν θα προμηθεύετε, δηλαδή, μεμονωμένους πελάτες ή οργανισμούς (συνήθως του δημοσίου) επί πιστώσει. Σε μια τέτοια περίπτωση καθορίστε το μέγιστο ύψος πιστώσεων που μπορείτε να δώσετε και τον τρόπο διασφάλισης των εισπράξεών σας.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 29 Αύγουστος 2014 18:01

Μεθοδολογία

Με την έρευνα αγοράς προσδιορίζονται οι τάσεις του αγοραστικού κοινού και οι συνθήκες που επικρατούν στην αγορά μιας συγκεκριμένης περιοχής. Τα στοιχεία αυτά διαφέρουν ακόμα και ανά συνοικία, οπότε η έρευνα αγοράς έχει νόημα όταν περιορίζεται τοπικά. Για τη διεξαγωγή της υπάρχουν τρεις τρόποι:

  1. ο άμεσος, με τη συλλογή δεδομένων από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο, μέσω συζήτησης με το καταναλωτικό κοινό ή με παράγοντες της αγοράς, μέσω αναζητήσεων σε ευρετήρια, καταλόγους ή διαδικτυακά forums.
  2. ο έμμεσος, ο οποίος βασίζεται σε δημοσιευμένες πληροφορίες σε επιμελητήρια, συνδέσμους, υπουργεία και γενικά στο διαδίκτυο.
  3. η ανάθεση σε εταιρεία σφυγμομετρήσεων.

Η ενδεδειγμένη μέθοδος διερεύνησης της αγοράς είναι η συλλογή συγκεκριμένων στατιστικών στοιχείων, με τους δυο τελευταίους τρόπους. Στα επιμελητήρια του κάθε νομού, στα κεντρικά επιμελητήρια, στις επαγγελματικές ενώσεις / σωματεία και στα υπουργεία (π.χ. Ανάπτυξης, Εργασίας, Αγροτικής Ανάπτυξης) θα βρείτε αξιοποιήσιμες στατιστικές έρευνες. Μπορείτε, επίσης, να αναθέσετε σε εταιρεία να διεξάγει την έρευνα αγοράς για λογαριασμό σας, με ερωτηματολόγιο που θα ανταποκρίνεται στο προϊόν σας. Εντούτοις, η εμπλοκή μιας τέτοιας εταιρείας θα ανεβάσει κατά πολύ το κόστος του όλου εγχειρήματος. Όσον αφορά την άμεση συλλογή δεδομένων, είναι μια πρακτική που θα σας βοηθήσει να αποκτήσετε μια αίσθηση για το πώς κινείται η αγορά στην οποία απευθύνεστε, δίνοντας μόνο εμπειρικά στοιχεία. Δεν ενδείκνυται για εξαγωγή συγκεκριμένων συμπερασμάτων, καθώς δεν παρέχει στατιστικά στοιχεία. Η διεξαγωγή σφυγμομέτρησης απαιτεί πολύ χρόνο, προσωπικό και –κυρίως- εξειδικευμένες γνώσεις ως προς τον ορθό σχεδιασμό της (π.χ. καθορισμός αντιπροσωπευτικού δείγματος, ώρες δειγματοληψίας).

Μεγέθη και τάσεις αγοράς

Οι πληροφορίες που θα αντλήσετε για την αγορά μιας περιοχής είναι ποικίλες, αν και κατ’ αρχάς θα εστιάσετε στις ακόλουθες:

  • Δημογραφικά στοιχεία και πιο συγκεκριμένα:
    • Πληθυσμός περιοχής, μέρος του οποίου θα αποτελέσει το αγοραστικό κοινό σας.
    • Μέσο εισόδημα, το οποίο καθορίζει την αγοραστική δύναμη μιας πληθυσμιακής ομάδας και κατ’ επέκταση τα χαρακτηριστικά του προϊόντος και την τιμολογιακή σας πολιτική.
    • Πληθυσμιακή πυκνότητα, η οποία σε ορισμένα σημεία μπορεί να είναι αυξημένη (π.χ. οι περισσότερες κατοικίες μιας περιοχής να βρίσκονται κοντά σε συγκεκριμένες οδικές αρτηρίες ή πλατείες).
  • Αγοραστική συμπεριφορά, δηλαδή τη νοοτροπία και τις συνήθειες των καταναλωτών. Η καταγραφή της, σε μεγάλο βαθμό, εξαρτάται από την εμπειρική παρατήρηση των επιλογών τους. Για παράδειγμα, σε ένα πεζόδρομο με καφετέριες, η προτίμηση που δείχνει το κοινό σε ορισμένες εξ αυτών συνδέεται ενδεχομένως με τις χαμηλές τιμές, με την παρουσίαση του καταστήματος και του προϊόντος, με τη φήμη / επωνυμία του, τη διαφημιστική καμπάνια ή τους επώνυμους θαμώνες του. Επίσης, οι καταναλωτές τείνουν συχνά να δοκιμάζουν ένα νέο κατάστημα, εφόσον προβληθεί έξυπνα, ακόμα και αν τα προϊόντα του είναι εξεζητημένα ή δεν ικανοποιούν μια συγκεκριμένη ανάγκη. Η αγοραστική συμπεριφορά των καταναλωτών, δηλαδή, δεν ρυθμίζεται μόνο από τις πραγματικέςανάγκες, αλλά και από την περιέργειά τους, τη διάθεσή τους για ανανέωση, τις διαπροσωπικές σχέσεις τους, τις προκαταλήψεις τους, τον τρόποζωής ή την αγωνία να αποδείξουν το υψηλό κοινωνικό status τους. Η συμβολή των προαναφερθέντων παραγόντων είναι κομβικής σημασίας για την κατανόηση της νοοτροπίας του καταναλωτή και τη διαμόρφωση της ιδιαίτερης ταυτότητας της επιχείρησης. 
  • Συγκοινωνιακό δίκτυο, ώστε να υπάρχει άνετη πρόσβαση στην αγορά τόσο από τους καταναλωτές της περιοχής όσο και από αυτούς των γειτονικών περιοχών και να διευρύνεται το αγοραστικό κοινό. Η μελέτη αυτής της παραμέτρου, σε συνδυασμό με την πληθυσμιακή πυκνότητα, σας βοηθά να αποφασίσετε το σημείο εγκατάστασης της επιχείρησής σας. Αυτό δεν θα είναι υποχρεωτικά στον κεντρικό δρόμο ή πλατεία, αν παρατηρείται αλλού υψηλότερη συγκέντρωση πληθυσμού, ενώ οι τιμές των ενοικίων είναι χαμηλότερες.
  • Τύποι επιχειρήσεων που βρίσκονται στην ίδια αγορά και απευθύνονται στο ίδιο κοινό. Σε αυτό το στάδιο σας ενδιαφέρει να εντοπίσετε τί είδους οικονομικές – εμπορικές δραστηριότητες λαμβάνουν χώρα στην περιοχή που σας ενδιαφέρει, ώστε να αποφανθείτε ως προς την καταλληλότητά της για τη δική σας επιχείρηση. Σκεφτείτε ποιοι τύποι επιχειρήσεων λείπουν και αν αυτό είναι τυχαίο ή οφείλεται σε ορισμένες αιτίες που πρέπει να προσδιορίσετε. Προσπαθήστε, ακόμα, να μάθετε ποιες επιχειρήσεις διέκοψαν τη λειτουργία τους και τον λόγο για τον οποίο συνέβη αυτό.
  • Λειτουργικά κόστη (π.χ. δημοτικά τέλη, ενοίκια) τα οποία διαφέρουν από τόπο σε τόπο.
  • Ιδιαιτερότητες αγοράς, δηλαδή τα πλεονεκτήματα, ή τις ευκαιρίες, και τα προβλήματα που συναντούν οι επαγγελματίες του κάθε κλάδου στην περιοχή.
  • Προοπτικές αγοράς ή αλλιώς η διαφαινόμενη εξέλιξή της σε βάθος –τουλάχιστον-τριετίας. Είναι σημαντικό να καταγραφούν οι παράγοντες που επηρεάζουν την εξέλιξη αυτή.

Ανάλυση ανταγωνισμού

Βασικό κομμάτι της έρευνας αγοράς είναι και η ανάλυση του ανταγωνισμού, που ολοκληρώνει την εικόνα του οικονομικού περιβάλλοντος. Αφού διακρίνετε τους υπάρχοντες ανταγωνιστές σας, αναλογιστείτε πώς θα αποκτήσετε το πλεονέκτημα έναντι αυτών κυρίως στα εξής σημεία:

  • Αναλογία ποιότητας προς τιμή (value for money) προϊόντος
  • Ποικιλία προϊόντων
  • Ελυστική εμφάνιση καταστήματος και προϊόντος
  • Ποιότητα και αξιοπιστία προϊόντων
  • Σταθερή ποιότητα και διαθεσιμότητα εμπορευμάτων (Μην ξεχνάτε ότι, αν ο πελάτης δεν βρει το σύνολο των προϊόντων που ψάχνει στο δικό σας κατάστημα, κατευθύνεται στον ανταγωνιστή σας.)
  • Διαφημιστική εκστρατεία (μέθοδος marketing)
  • Αναγνωρισιμότητα επωνυμίας
  • Βαθμός διείσδυσης στην αγορά
  • Μέθοδος πωλήσεων (π.χ.
  • Επέκταση δραστηριοτήτων στο διαδίκτυο (ευκολότερη διαφήμιση και αύξηση κερδών από ηλεκτρονικές πωλήσεις)
  • Εμπειρία και προσαρμοστικότητα σε νέες συνθήκες
  • Εξυπηρέτηση πελατών – αντιμετώπιση προβληματικών καταστάσεων
  • Τοποθεσία
  • Πηγές χρηματοδότησης

 Στα παραπάνω προστίθενται δυο παράγοντες που αφορούν τον μακροπρόθεσμο ανταγωνισμό:

  • Είσοδος νέων ανταγωνιστών (ειδικά σε κλάδους με μεγάλα περιθώρια κέρδους)
  • Προώθηση υποκατάστατων προϊόντων που ίσως πλήξουν τα ήδη υπάρχοντα

Οι παρατηρήσεις που θα συλλέξετε για το γενικό οικονομικό περιβάλλον μιας περιοχής θα είναι καθοριστικές για τη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών της επιχείρησης και των προϊόντων, την χάραξη στρατηγικών για την προσέγγιση του καταναλωτή και τη βιωσιμότητα του όλου εγχειρήματος. Τέλος, βάσει αυτών των παρατηρήσεων θα θέσετε τους στόχους σας και τους όρους για να θεωρηθεί η επιχείρησή σας επιτυχημένη.

Πελάτες - Αγοραστικό κοινό

Η έννοια του «πελάτη» είναι πολυδιάστατη, αφού ως τέτοιος μπορεί να λογίζεται:

  1. ένα φυσικό πρόσωπο (στο λιανικό εμπόριο ή στην παροχή υπηρεσιών) ή
  2. ένας χονδρέμπορος ή
  3. μια επιχείρηση.

Ως εν δυνάμει επιχειρηματίας χρειάζεται αρχικά να αποφασίσετε σε ποια από τις παραπάνω κατηγορίες πιθανών πελατών απευθύνεστε. Το σύνολό τους θα αποτελέσει το αγοραστικό κοινό (target group) σας. Αυτό, στην πρώτη περίπτωση, οριοθετείται με διάφορα κριτήρια, όπως η οικονομική κατάσταση, ο τόπος, το φύλο, η ηλικία, το βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο και η κοινωνική τάξη. Στη δεύτερη και στην τρίτη περίπτωση, όπου τα συναλλασσόμενα μέρη είναι εταιρείες, παίζει ρόλο το είδος, η τιμή και οι προδιαγραφές του προϊόντος, η περιοχή δραστηριοποίησης των πιθανών πελατών, το μέγεθός τους και η θέση τους στην αγορά. Ένα κίνητρο για την απήχηση ενός προϊόντος (δηλαδή υπηρεσίας ή αγαθού) σε εταιρείες – αγοραστές είναι η υπεραξία που μπορεί να αποκτήσει και οι προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξής του.

  1. Σε δεύτερο στάδιο, θέτετε στον εαυτό σας πιο ειδικές ερωτήσεις, όπως οι ακόλουθες, που θα σας βοηθήσουν να οργανώσετε τη στρατηγική σας:
  2. Το προϊόν / η υπηρεσία θα βρει απήχηση σε ένα ειδικό κομμάτι της αγοράς ή προορίζεται ευρεία κατανάλωση;
  3. Το προϊόν / η υπηρεσία εναρμονίζεται με τις καταναλωτικές συνήθειες της αγοράς ή έχει ανάγκη από τροποποιήσεις;
  4. Με ποιες προσφορές ή υπηρεσίες θα δημιουργήσετε σταθερή πελατεία;
  5. Πώς θα κερδίσετε τους δυσαρεστημένους πελάτες των ανταγωνιστών;
  6. Σε ποιο βαθμό το περιβάλλον της επιχείρησης και οι δημόσιες σχέσεις σας επηρεάζουν στην διεύρυνση του αριθμού των πελατών;
  7. Ποια είναι η μέγιστη ποσότητα προϊόντος που μπορούν να αγοράσουν και σε ποια τιμή;
  8. Πόση διαπραγματευτική δύναμη έχουν οι πιθανοί πελάτες σας;

Πολύτιμες πληροφορίες για να σκιαγραφήσετε το προφίλ των ενδεχόμενων πελατών σας θα αντλήσετε, επίσης, από την έρευνα αγοράς, εστιάζοντας στην αγοραστική συμπεριφορά τους και στα δημογραφικά στοιχεία της εκάστοτε περιοχής.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 29 Αύγουστος 2014 17:56

Εφόσον στοχεύετε να εισέλθετε στην αγορά εργασίας μέσω των δικών σας επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, θα αναζητήσετε ένα αντικείμενο ενασχόλησης που όντως σας αρέσει και με το οποίο είστε εξοικειωμένοι. Κάθε νέο βήμα απαιτεί αφενός περαιτέρω κατάρτιση, δηλαδή την απόκτηση νέων γνώσεων ή την εξέλιξη των ήδη υπαρχόντων, και αφετέρου αφοσίωση. Για αυτόν τον λόγο, μην βιαστείτε να λάβετε τις αποφάσεις σας, πριν συνειδητοποιήσετε ποια είδη επιχειρήσεων ταιριάζουν περισσότερο στην ιδιοσυγκρασία σας. Αφού καταλήξετε, λοιπόν, στην επιχειρηματική ιδέα σας, την καταγράφετε υπό μορφή σχεδιαγράμματος, για να τη σχεδιάσετε ακριβέστερα στη συνέχεια. 

Γενική περιγραφή επιχείρησης

Ξεκινάτε τον σχεδιασμό σας καθορίζοντας τον το είδος της επιχείρησης που επιθυμείτε να ιδρύσετε και τα βασικά γνωρίσματά της ως εξής:

  • το κύριο προϊόν,
  • την ιδιαιτερότητα του προϊόντος αυτού σε σχέση με ήδη υπάρχοντα,
  • το αγοραστικό κοινό στο οποίο απευθύνεστε (target group),
  • τους μελλοντικούς στόχους σας: π.χ. μπορείτε να στοχεύετε στη δημιουργία μιας μικρής οικογενειακής επιχείρησης ή μιας αναγνωρίσιμης εταιρείας με δίκτυο παραρτημάτων ή franchise,
  • τις απαιτήσεις σε προσωπικό χρόνο και εξειδικευμένες γνώσεις
  • το διαθέσιμο κεφάλαιο για την έναρξη των δραστηριοτήτων της επιχείρησης.

Τα παραπάνω δεδομένα αποτελούν απλώς ένα γενικό περίγραμμα της ιδέας σας, μια αφετηρία για να ξεκινήσετε τη συστηματική έρευνα που θα σας βοηθήσει να επαληθεύσετε τη βιωσιμότητα του εγχειρήματός σας  και να συγκεκριμενοποιήσετε τα χαρακτηριστικά της μελλοντικής επιχείρησής σας. Αφού ολοκληρώσετε την έρευνα αυτή θα αποκτήσετε την πλήρη εικόνα της και θα έχετε προσδιορίσει όλα τα επιμέρους χαρακτηριστικά της. 

Διερεύνηση προσωπικών στόχων - δεξιοτήτων

Πριν μπείτε στη διαδικασία να υπολογίσετε ειδικότερες παραμέτρους του εγχειρήματός σας, προσπαθήστε να ανακαλύψετε τα όρια των δυνατοτήτων σας. Το στήσιμο μιας επιχείρησης χρειάζεται να καταβάλλετε πολύ κόπο, να θυσιάσετε προσωπικό χρόνο και να επενδύσετε στην περαιτέρω εκπαίδευσή σας πάνω στο αντικείμενο της επιχείρησης. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να σιγουρευτείτε ότι διαθέτετε τα κατάλληλα προσόντα, για να επωμιστείτε τις ευθύνες των επιχειρηματικών σας επιλογών. Ειδικότερα, αναλογιστείτε σε ποιο βαθμό διαθέτετε τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

  • Τόλμη για την ανάληψη του επενδυτικού ρίσκου
  • Εργατικότητα
  • Οργανωτικές ικανότητες
  • Συνέπεια ως προς την τήρηση χρονοδιαγραμμάτων και προθεσμιών
  • Διοικητικές ικανότητες
  • Αποτελεσματικότητα στην επίλυση απρόσμενων προβλημάτων
  • Προσαρμοστικότητα σε νέες τάσεις και δεδομένα της αγοράς
  • Επικοινωνιακό χάρισμα
  • Διαπραγματευτική δύναμη

Για να γίνει πιο απτό το περιεχόμενο των παραπάνω εννοιών, θα ήταν ωφέλιμο να επισκεπτόσαστε μια επιχείρηση σαν αυτή που σχεδιάζετε, για να δείτε τον τρόπο εργασίας και τα προσόντα που απαιτούνται. Για παράδειγμα, τα καταστήματα εστίασης (π.χ. εστιατόρια, καφέ) έχουν πολύ απαιτητικά ωράρια, ταχείς ρυθμούς εργασίας και χρειάζονται ακριβή υπολογισμό των αποθεμάτων τους. Αν δεν μπορείτε να αντεπεξέλθετε σε τέτοιες απαιτήσεις ίσως θα πρέπει να στραφείτε προς άλλη λύση. Η αυτογνωσία είναι βασική προϋπόθεση, για να επιλέξετε την ιδέα που σας ταιριάζει, να καταφέρετε να την υλοποιήσετε και επιτύχει. Μην ξεχνάτε ότι η επιχείρηση για τον ιδιοκτήτη δεν είναι απλώς εργασία αλλά τρόπος ζωής.

Επιλογή τοποθεσίας

Για την αναζήτηση της έδρας της επιχείρησής σας, το πρώτο βήμα είναι η επιλογή της γεωγραφικής περιοχής ή συνοικίας. Αυτή συνδέεται άρρηκτα με τη φύση του προϊόντος και το αγοραστικό κοινό στο οποίο αναμένεται να έχει απήχηση. Παραδείγματος χάριν, μια αντιπροσωπεία πολυτελών αυτοκινήτων είναι λογικό να εγκατασταθεί σε εύπορη περιοχή παρά σε συνοικίες με χαμηλό βιοτικό επίπεδο. Στις δεύτερες θα ευδοκιμούσε ένα κατάστημα ένδυσης χαμηλού κόστους. Επομένως, η σωστή επιλογή της περιοχής σημαίνει ότι γνωρίζετε καλά το κοινό στο οποίο απευθύνεστε και το προϊόν σας αποκτά ζήτηση.

Σε επόμενο στάδιο, ψάχνετε για τις κατάλληλες κτιριακές εγκαταστάσεις. Αυτές πρέπει να πληρούν προδιαγραφές, όπως το εμβαδόν ή η ποιότητα κατασκευής, που θα σας επιτρέψουν να λειτουργήσετε ανεμπόδιστα την επιχείρησή σας. Επιπλέον, θα πρέπει να ταιριάζουν με την εικόνα της και να είναι εύκολα προσβάσιμα. Για παράδειγμα, μια αντιπροσωπεία πολυτελών αυτοκινήτων έχει ανάγκη από έναν χώρο μεγάλου εμβαδού, με πρόσοψη στο πεζοδρόμιο και μεγάλες βιτρίνες. Αυτός ο χώρος, εκτός των άλλων, χρειάζεται να είναι όσο το δυνατόν κεντρικότερο σημείο, ει δυνατόν, με χώρο στάθμευσης πελατών. Το δε κτίριο δεν μπορεί παρά να είναι ιδιαίτερα περιποιημένο, ώστε να ταιριάζει με το προϊόν κα την εικόνα της εταιρείας. 

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 27 Σεπτέμβριος 2014 23:21

Κινητήρια δύναμη της αγοράς εργασίας είναι η επιχειρηματικότητα είτε αφορά παραγωγή αγαθών είτε διάθεση υπηρεσιών. Οι οικονομικές συγκυρίες έχουν ωθήσει πολλούς να μελετήσουν το ενδεχόμενο ίδρυσης της δικής τους επιχείρησης. Ακόμα και αν δεν διαθέτουν πείρα από σχετικές δραστηριότητες, προκρίνουν αυτήν την λύση ως την πλέον βιώσιμη. Πολλές νεοφυείς εταιρείες, τα λεγόμενα startup, έχουν κάνει την εμφάνισή τους τα τελευταία χρόνια δίνοντας, μάλιστα, ιδιαίτερη έμφαση στην καινοτομία. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι η αγορά έχει χώρο για αξιόλογες προτάσεις και επιχειρήσεις ρεαλιστικά σχεδιασμένες, ώστε να ανταποκρίνονται στη λογική του αγοραστικού κοινού.

Το «επιχειρείν» θα μπορούσε να χωριστεί σε τρία στάδια: τη διαμόρφωση της ιδέας, την υλοποίησή της και την περαιτέρω ανάπτυξη ή προέκτασή της. Η όλη διαδικασία απαιτεί λεπτομερή και προσεκτικό σχεδιασμό, ώστε να ληφθούν υπόψη αρκετοί παράγοντες που θα καθορίσουν την κερδοφορία μιας μελλοντικής επιχείρησης. Στην παραγωγική διαδικασία εντοπίζονται, επίσης, τέσσερις πόροι: ο χώρος, η εργασία, το κεφάλαιο και η πρώτη ύλη. Χρειάζεται και η οργανωτική σκέψη που θα επιτρέψει τη δημιουργική αξιοποίησή τους και την αναζήτηση ευκαιριών, ώστε το τελικό προϊόν να αποκτήσει υψηλή εμπορική αξία.

Κάθε κλάδος οικονομικής δραστηριότητας, όπως και κάθε ιδέα, εμφανίζει ορισμένες ιδιαιτερότητες, ώστε ο επίδοξος επιχειρηματίας θα χρειαστεί οπωσδήποτε τις εξειδικευμένες συμβουλές από τις εξής πηγές:

  • επαγγελματίες του κλάδου που τον ενδιαφέρει,
  • εκπροσώπους επιμελητηρίων (π.χ. ΕΒΕΑ),
  • δικηγόρο και
  • λογιστή.

Ο ενδιαφερόμενος χρειάζεται να ζητήσει τη γνώμη των παραπάνω ειδικών, προκειμένου να καταλήξει στον τρόπο με τον οποίο είναι δυνατή η υλοποίηση της ιδέας του. Κατά τη συζήτηση μαζί τους, πρέπει να τους παρουσιάσει ένα γενικό περίγραμμα, χωρίς να αποκαλύπτει τα πρωτότυπα στοιχεία της ιδέας του. 

Μια υπεύθυνη προσέγγιση του θέματος προϋποθέτει την κατάρτιση ενός ρεαλιστικού επιχειρηματικού σχεδίου, καθώς και την αναζήτηση όλων των διαθέσιμων πηγών χρηματοδότησης, ενημέρωσης και προβολής της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Στην ενότητα αυτή παρουσιάζονται συγκεντρωτικά τα βήματα διαμόρφωσης της επιχειρηματικής ιδέας (business idea), τα οποία θα αξιοποιηθούν για τη σύνταξη ενός επιχειρηματικού σχεδίου (business plan), δηλαδή της οργανωμένης παρουσίασης μιας ιδέας σε γραπτή μορφή.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 29 Αύγουστος 2014 17:51

Newsletter

Μείνετε πάντα ενήμεροι στις τελευταίες εξελίξεις σε θέματα εργασίας.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

(επικοινωνία σχετικά με διαφήμιση)

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

Βρείτε μας στα κοινωνικά δίκτυα
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ Επιχειρηματικότητα ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ